แฝงร่างในความสุข ล้มแล้วไม่เคยลุก

วนเวียน วกวน วันวาน

อยู่กับฟ้ากับดินปนกับกลิ่นกำยาน

มีเพียงร่างกายที่จะอันตรธาน

ไปกับห้วงเวลาที่สุขเกษมศานต์

ลงอเวจีไปกับเสียงดนตรี

เมื่อกิเลสเข้ามาลวงความรู้สึกที่มี

ลอยไปตามควันคล้ายกับกลิ่นกัญชา

ทำให้เกิดอาวรณ์เพื่อจะย้อนเวลา

ของดวงดาวที่เห็นในนิทาน

เป็นรูปรุ้งงามที่ไม่สมประกอบ

แต่มันชอบกินน้ำในลำธาร

( ซ้ำ * )

( ซ้ำ ** )