มันกำลังไล่ฆาตกรรมเราอย่างซาดิสม์

มึงไม่อาจจะหนีด้วยแจ๊สหรือว่ายาริส

เพราะว่ามันจะตามล่ามึงเหมือนแสงอาทิตย์

หลักประหารที่เราสมัครใจยืน

คิดว่ามันอบอุ่นเหมือนกับผิงไฟฟืน

สุดท้ายแล้วความคาดหวังกำลังเหนี่ยวไกปืน

ก็เหมือนมึงโทษหลังคาตอนที่มันรั่วเพราะลูกเห็บ

ตามสเต็ปคือเมื่อสะเออะไปรัก

มันก็เหมือนแบกความคาดหวังไว้เต็มกะบะไฮลักส์

หวังว่าเมื่อเจอใครที่เค้าดีกว่าแล้วเค้าจะไม่ปิ๊ง

หารู้ไม่ว่าตอนมึงกะหนุงกะหนิง

มีฆาตกรอยู่หลังประตูยืนซุ่มพร้อมมีดคมวิ้ง

ส่วนต้นทางมีสัจธรรมคอยดูให้

ปังตอ ในมือมันพร้อมทะลวงไส้

โรคจิตพอจะไม่รีบร้อนไปฆ่าจนกว่าเวลาที่ใช่

มีมึงเป็นเหยื่อ ความจริงเป็นตุลาการ

มันคือยาเบื่อ ฆ่าทิ้งแล้วอันตรธาน

มันคือความคาดหวัง ที่ใจเราสร้างเราดลบันดาลเอง

( ซ้ำ * )

เกิดจากใจบริสุทธิ์ที่ไม่เคยถูกขัง

เป็นเด็กไร้เดียงสา ร่ำรวยอารมณ์ขัน

มีความเชื่อมุ่งมั่นว่าจะตามหาความฝัน

เริ่มเก็บเลเว่ล ค่อย ๆ มีเกราะ มีโล่ห์

วันหนึ่งเจอเพื่อนที่มีชื่อว่าอีโก้

บอกว่าถ้าอยากเจอฝันต้องฆ่าคู่แข่งด้วยอีโต้

ถ้ายอมให้ใครวิ่งแซงมันน่าอับอายอดสู

หยิบมีดขึ้นมา เอาคมถู ๆ

แล้วกดบนคอหอยเหมือนกับเราเชือดหมู

มันหลงลืมความฝันที่มันอยากเจอทักทาย

กระหายหิวเลือด เหมือนอยากจิบไวน์

เปลี่ยนชื่อเป็นความคาดหวัง ผู้หยิบยื่นความตาย

( ซ้ำ * )

ความคาดหวังเหมือนการ์ตูนโดจิน

ที่ใจเราสร้างเองตามสะดวกโยธิน

เคยเลี้ยงไว้เป็นซามูไรแต่วันที่เป็นโรนิน

มันจะจับเราเข้าลานประหารตัดหัวด้วยกิโยติน

เอาความไว้ใจที่มึงให้ไปทำลายเป็นผงโรยดิน

ให้มึงมองตอนที่หมามากิน

ว่าความไว้ใจแล้วคาดหวังนี่มันเจ็บปวดจริง ๆ

แต่กูก็รอดมาได้ด้วยการคิดถึงพ่อแม่

บางครั้งมันตามหลอกหลอนจนกูเกือบชีวิตพัง

กูเลยสู้มันกลับด้วยการปลงอนิจจัง

ให้การอภัยฉาบปูนแล้วค่อยเอาอิฐก่อ

จบ End Credit จะมีภาพมันแตกหน่อ

เพราะคาดตะกอนจะกลับมาฆ่ามึงในหนังภาคต่อ

( ซ้ำ * )