ทนร้องไห้ในบ้างครั้งบางคราว

บ้างครั้งเรื่องเศร้าทำเอาฉันเสียน้ำตา

ฉากเศร้าไม่มีใครบอกแต่ดันมาออกที่ตัวฉัน

เรื่องจริงบทตัวตลกมันดันมาตกที่ตัวฉัน

ให้เรื่องเวลาที่มันเลวร้าย

ให้เธอมีสุข.. ได้ใช้

อยู่ในฝันที่ไม่มีเงา

แต่ทำได้เพียงแค่นั่งกอดเข่าไว้

พอจบบทนั้นไม่เคยหันมามองกัน

ไม่ใช่ยิ้มให้การแสดงในบทนั้น

ที่ถูกสถานะการณ์ บีบบังคับกดขี่ฉัน

ไอเรายังคงต้องเสียน้ำตา

ในทุกเวลาที่เธอยิ้มมา

แล้วสบสายตาเพียงหนึ่งครั้ง

และยังคงยอมที่จะตลก

เมื่อวันเวลามันใกล้จะหมด

ความเป็นจริงก็คงต้องจบ

เธอคงต้องการสักคนที่ดี

และคำอวยพรของตัวตลก

ก็คงต้องขอให้เธอโชคดีหนะ

แม้ว่าจะตายก็ไม่หาย

คงจะกลบความเศร้าไว้ไม่ไหว