ทนเอาหนักเบาเช้าค่ำ

ไอ้หนุ่มดอยเต่า มันเศร้าหัวใจ

คิดมาคิดไป มันน้อยใจแต้เล่า

แต่ก่อนบ้านเฮา ดอยเต่าเมินมา

ลำบากหนักหนา น้ำตาเฮาไหล

พอถึงหน้าฝน เหมือนคนมีกรรม

ไร่นาที่ทำ น้ำท่วมทั่วไป

อดอยากแต้เล่า ดอยเต่าเฮานี้

เอ็นดูน้องพี่ จะไปพึ่งไผ

พอถึงหน้าหนาว ก็หนาวก็เหน็ด

เดือนหกเดือนเจ็ด ก็ฮ้อนเหลือใจ

หน้าแล้งแห้งน้ำจะทำจะใด

จะไปที่ไหนน้ำกิ๋นบ่มี

หนทางลาดยางมะตอย

ดอยเต่าบ้านเฮาบ่าเดี่ยว

หมู่เฮาเก็บเกี่ยว ข้าวปลาอาหาร

อยู่ดีกินดี น้องพี่สำราญ

ข้าวปลาอาหาร สมบูรณ์พูนผล

รัฐบาล ช่วยเหลือทุกคน

บ่อับบ่จน ทุกคนม่วนใจ

เปิ้นแบ่งที่ดิน ทำกินไฮ่นา

เลี้ยงปูเลี้ยงปลา ปลูกผักปลูกไม้

พี่น้องหมู่เฮา จากดอยเต่าไป

ขอฮื้อขะไจ๋ ปิ๊กบ้านเสียเด้อ

( ซ้ำ * )