ผิดก็ว่าไปตามผิด (ไคแน่)

ถูกก็ว่าไปตามถูก

เพื่อนเอยกูฮู้กูจักกับโตมึงดีอยู่

(จักกับโตมึงดีอยู่)

ชั่วเลวจริงแท้แค่ไหน

กูบ่เก็บมาใส่ใจดอกสู (เอิ่ว)

ไผสิว่ามึง ซังมึง แต่ไส

ปล่อยไป เข้าใจ เฮ็ดไป

อย่าไปย่านมัน อย่าไปเสียใจ

สางมันบักแหล่งมึงเซื่อกู

มานั่งตั้งวงคือเก่าล่ะหมอเป็นตะม่วน

โอ้ยเป็นแต่คัก เว่าเรื่องความฮัก

เรื่องความหลังแกงหน่อไม้จั๊กหม้อแน่หนา

แต่ว่าแต่ว่า ไผเฮ็ดมึงจ่า

ไผเฮ็ดมึงบอกกูมา กูสิไปตีแข่วมัน